محمد حسين مختارى مازندرانى

11

فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى )

الف اباحه اين عنوان در دو معنا به كار مىرود : 1 - اباحه به معناى اخص : جزوى از احكام تكليفى است يعنى انجام عمل و ترك آن ، هيچيك بر ديگرى رجحان و برترى نداشته بلكه هر دو در نزد شارع همسان و مساوى است . 2 - اباحه به معناى اعم : كه گاه ترخيص نيز بر آن اطلاق مىشود ، دايرهء شمولش بيش از اباحه به معناى نخست است يعنى افزوده بر افعال مباح ، مستحبات و مكروهات را نيز شامل مىگردد ، زيرا جملگى داراى قدر جامع و وجه مشترك مىباشند و آن عبارت است از « عدم الزام » در برابر واجبات محرّمات كه مفيد الزام هستند . اجتماع امر و نهى يكى از مباحث علم اصول بحث مربوط به اجتماع امر و نهى است ، به اين معنا كه در هنگام تلاقى دو عنوان « مأموربه » و « منهى